Φωτογραφία

Παρουσίαση βιβλίων:
Ξανθούλης, Άλκης Ξ, Ιστορία της Ελληνικής Φωτογραφίας
Αθήνα: Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, 1981

Freund, Gisele, φωτογραφία και κοινωνία
Μετ. Εύα Μαυροείδη
Τίτλος πρωτοτύπου: Photographie et societe
Εκδόσεις Φώτο


Η φωτογραφία παρουσιάστηκε σαν εφεύρεση τον Ιανουάριο του 1839 από τον Γάλλο ζωγράφο Louis Daguerre. Σαν επίσημη ημερομηνία της εφεύρεσης θεωρείτε η 19 Αυγούστου 1839. Η μέθοδος της φωτογραφίας ονομάστηκε «Δαγγεροτυπία» από την μέθοδο του Daguerre. Τα φυσικά και οπτικά φαινόμενα, που αποτελούσαν τις βάσεις της φωτογραφίας ήταν γνωστά στην Αρχαία Ελλάδα. Η σημερινή ονομασία της φωτογραφίας οφείλετε στους άγγλους ερευνητές Talbot και Herschel που πειραματίστηκαν με την φωτογραφία και δημιούργησαν μια μέθοδο που χάρισε την ονομασία της στην σύγχρονη φωτογραφία.
Η πρώτη φωτογραφία εμφανίζετε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1843. Το 1848 χρησιμοποιείται για πρώτη φορά από έλληνες στο Πολυτεχνείο της Αθήνας όπου αποτελεί και το χώρο για το ξεκίνημα της νέας τέχνης. Ο πρώτος Έλληνας φωτογράφος ήταν ο Φίλλιπος Μαργαρίτης . Το 1855 γεννιέται το κίνημα του Ρεαλισμού την εποχή που άκμαζε η φωτογραφία. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους φωτογράφους και στους καλλιτέχνες βοήθησε στην εξάπλωση του επαγγέλματος του φωτογράφου. Η παρακμή του επαγγέλματος έρχεται το 1900 λόγο των εύχρηστων φωτογραφικών μηχανών που μπορούσαν να χειριστούν ερασιτέχνες. Ωστόσο η φωτογραφία υπήρξε και ως μέσο αναπαραγωγής έργων τέχνης, έτσι γεννήθηκε η καρτ-ποστάλ που νομιμοποιήθηκε στην Γερμανία για πρώτη φορά το 1865. Το 1880 έχουμε την πρώτη φωτογραφία σε εφημερίδα από την Αμερικάνικη εφημερίδα Daily Graphic της Νέας Υόρκης με τον τίτλο Shantytown (Τενεκεδούπολη). Η φωτογραφία ταυτόχρονα με την είσοδο της στον τύπο εξελίσσετε και σε ένα δυνατό μέσο προπαγάνδας και εκμετάλλευσης. Τον 20ο αιώνα γεννιέται στη Γερμανία το φωτορεπορτάζ .
Ένας συνεχής αγώνας των φωτογράφων, εκτός τις ανεύρεσης εργασίας, ήταν και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους όπου κάθε χώρα είχε ξεχωριστό νόμο και δεν προστατεύονταν τα δικαιώματα τους σε όλο τον κόσμο. Την δεκαετία του πενήντα εμφανίζονται τα πρώτα σκανδαλοθηρικά περιοδικά και γίνονται εξαιρετικά δημοφιλή στην Ιταλία. Αυτού του είδους τα περιοδικά οδηγούν στην εμφάνιση νέου είδους φωτογράφων των παπαράτσι, οι οποίοι χρησιμοποιούν τηλεφακούς αιφνιδιάζοντας τους ανθρώπους σε ιδιωτικές στιγμές. Θύματα τους έπεφταν πολύ διάσημοι, οι οποίοι ήταν στημένοι μέρα- νύχτα έξω από σπίτια, κλαμπ, ξενοδοχεία. Η φωτογραφία ως καλλιτεχνική έκφραση χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Η μία είναι οι φωτογράφοι για τους οποίους η εικόνα αποτελεί μέσο έκφρασης των συναισθημάτων ή των προβλημάτων του καιρού μας και για τους άλλους η φωτογραφία είναι μέσο πραγματοποίησης των προσωπικών τους επιδιώξεων. Τέλος εμφανίζονται οι φωτοερασιτέχνες που έκαναν την εμφάνιση τους το 1888 μαζί με την πρώτη Κόντακτ που ήταν εφεύρεση του Τζωρτζ Ήστμαν. Στις μέρες μας οι φωτοερασιτέχνες έχουν πληθύνει και η βιομηχανία της φωτογραφίας ανθεί.



ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΛΙΑΚΟΥ

Πως νίκησα το AIDS

ΤΙΤΛΟΣ: ΠΩΣ ΝΙΚΗΣΑ ΤΟ AIDS
«Μια υπέροχη περιπέτεια με τον ιό HIV»

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΜΑΡΙΑ Κ.

ΕΚΔΟΣΗ: ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ





Το βιβλίο μας παρουσιάζει την ιστορία μιας γυναίκας που έχει περάσει μια περιπέτεια υγείας με τον ιό HIV. Μας ξετυλίγει πτυχές από τη ζωή της, γεγονότα που την έκαναν πιο δυνατή και που την βοήθησαν να καταλάβει πως η παραπληροφόρηση σε θέματα υγείας είναι σοβαρή υπόθεση όλων και η σωστή ενημέρωση μπορεί να σώσει ζωές. Μάλιστα, η ίδια αναφέρει ότι κανένας δεν θέλει να εξετάσει τα γεγονότα γύρω από αυτή την ασθένεια και παρόλο που έστειλε αμέτρητα γράμματα σε ιατρικές επιφυλλίδες επισημαίνοντας τις επιδημιολογικές ασυμφωνίες, το αγνόησαν εντελώς.
Ο λόγος που γράφτηκε αυτό το βιβλίο είναι γιατί κρύβει μια μεγάλη αλήθεια: τη δυναμική του ενός. Αυτή η γυναίκα, η Μαρία Κ., έκανε αυτό που θεώρησε προφανές: να αμφισβητήσει. Χρησιμοποίησε τα μέσα ενημέρωσης και ανέλυσε την άποψή της, τεκμηριώνοντας την με στοιχεία και παρουσιάζοντας την ως εμπειρία. Η δυνατότητα της αμφισβήτησης μέσα από τον δημοκρατικότερο, θα λέγαμε αυτή την στιγμή χώρο, το internet δίνει το έναυσμα στον καθένα να παραθέσει την άποψή του είτε είναι ομόφωνη είτε όχι.
Αυτό όμως που έχει μεγάλη σημασία για την ίδια την Μαρία, είναι να διαπιστώσει αν αυτό που υποστηρίζει, το γεγονός δηλαδή ότι η γυναίκα είναι σπάνιο – σχεδόν απίθανο να κολλήσει τον ιό HIV σε άντρα. Είναι μια μεγάλη αλήθεια που πολλοί φοβούνται και δεν θέλουν να παραδεχτούν. Τέλος, η προκατάληψη δηλαδή η επιθυμία να δεχτείς μια βεβαιότητα για προσωπικούς λόγους, όπως αναφέρει ο Philip Atkinson, απειλεί σοβαρά την ικανότητα κατανόησης.
Ακόμα το βιβλίο επιλέχθηκε κατά βάσει τον τίτλο του. Ο τίτλος έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα ότι πρόκειται για μία αληθινή ιστορία και μου κίνησε το ενδιαφέρον. Άποψή μου είναι ότι πρόκειται για ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να έχει την ανταπόκριση που του αναλογεί και που του απαιτείται. Είναι ένα θέμα που πρέπει να προβληματίζει τον καθένα καθώς οι άνθρωποι που είναι οροθετικοί είναι σαν όλους τους υπόλοιπους και κάλλιστα θα μπορούσε ο καθένας από εμάς να βρίσκεται στη θέση τους. Το βιβλίο είναι αρκετά καλογραμμένο, αφού ο τρόπος γραφής του είναι απλοϊκός, κατανοητός, γεμάτος αμεσότητα συγκεντρώνοντας παραπομπές από πολλά διαφορετικά ιατρικά βιβλία και συνομιλίες με e mail. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνει να διαμορφώσει μια τελείως ανατρεπτική δομή με αποτέλεσμα ο αναγνώστης βλέποντας αποσπάσματα αλλά και ολόκληρους διαλόγους από τις προσωπικές συζητήσεις να δημιουργεί και να βιώνει τη «δική» του ιστορία.
Κλείνοντας , καθώς το ποσοστό των ατόμων που είναι οροθετικοί αυξάνεται όλο και συνεχώς στην Ελλάδα, το βιβλίο « ΠΩΣ ΝΙΚΗΣΑ ΤΟ AIDS: ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΟ HIV», θα μπορούσε και καλό θα ήταν να ενταχθεί σε όλες τις βιβλιοθήκες, παρέχοντας τη δυνατότητα αφύπνισης σε πολλούς νέους και νέες. Η γνώση είναι ένα πολύτιμο δώρο που μας δίνεται καθημερινά. Η ανάγκη για μόρφωση και καλλιέργεια του πνεύματος πρέπει να συνοδεύει αυτή την αρχή. Η γνώση δεν παγιδεύει. Αντιθέτως διευρύνει τους ορίζοντες μας. Γίνεται κινητήριος δύναμη που μας ωθεί στην πρόοδο και την επιτυχία.


Μαρία, Κ. (2006) Πως νίκησα το AIDS : μια υπέροχη περιπέτεια με τον ιό HIV. Καστανιώτη : Αθήνα.


Στρύφων Αικατερίνη

"Με λένε Μαρία και είμαι αλκοολική σε ανάρρωση"

Τίτλος: Με λένε Μαρία και είμαι αλκοολική σε
ανάρρωση

Συγγραφέας : Ξανθογιώργου Σιμώνη

Έκδοση: Άγκυρα

Τιμή : 15 €

ISBN: 960-234-874-7



Το συγκεκριμένο βιβλίο περιέχει αληθινές ιστορίες ανθρώπων που ήταν εθισμένοι στο αλκοόλ. Η πρώτη συγκολινιστική μαρτυρία είναι της συγγραφέας του βιβλίου της Σιμώνης η οποία υπήρξε αλκοολική. Σε πολύ μικρή ηλικία χάνει τον πατέρα της και αργότερα την φίλη της σε τροχαίο ατύχημα. Τελειώνοντας το σχολείο φεύγει για την Βρετανία για να διδαχθεί σκηνοθεσία. Παράλληλα άρχισε να πίνει καθημερινά .
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα κι αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα , ότι δηλαδή οι γνώσεις και το πάθος της για το θέατρο ήταν στα αζήτητα, έπεσε με τα μούτρα στην καθημερινή και νυχτερινή πόση, στο ξόδεμα ατελείωτων αρνητικών και κριτικών συζητήσεων που φούντωναν τον εγωισμό της και την οδηγούσαν στην κατάπτωση.
Εδώ και 15 χρόνια παραδέχτηκε ότι είναι αλκοολική , παραμένει σε αποχή από τη χρήση και σε ανάρρωση από τον αλκοολισμό, ξεμεθάει με το Πρόγραμμα των Ανώνυμων Αλκοολικών παρόλο που έχει παρακολουθήσει διάφορες μορφές ψυχοθεραπείας.
Άλλη μια αληθινή ιστορία είναι της Όλγας. Η Όλγα ήταν μαθήτρια και άρχισε στα δεκατρία της να πίνει γιατί πίστευε ότι με το αλκοόλ θα μπορούσε να είναι πιο ανοιχτή με τους άλλους. Χαρακτηριστικά λέει ότι « έπινα για να βουλώσω κάποιες συναισθηματικές τρύπες». Αυτό που την οδήγησε στο αλκοόλ όπως πιστεύει είναι η έλλειψη ενημέρωσης από το σχολείο. Τελικά κατάφερε και ξεπέρασε το πρόβλημα του αλκοολισμού με τη βοήθεια του Προγράμματος των Ανώνυμων Αλκοολικών . Υποστηρίζοντας ότι « οπότε για μένα το να μην σηκώνω το πρώτο ποτήρι είναι σαν λέω ναι στη ζωή .Σαν σλόγκαν δηλαδή, αλλά για μένα είναι μια πραγματικότητα ότι εφόσον δεν πίνω μπορώ να ζω».
Τέλος, το βιβλιο αυτό θα μπορούσε να ενταχθεί σε μια δημοτική αλλά και σε μια σχολική βιβλιοθήκη γιατί το «πρόβλημα» του αλκοολισμού είναι αρκετά έντονο στις μέρες μας και πρέπει να υπάρχει ενημέρωση. Ο τρόπος γραφής του είναι απλός και ο λόγος που χρησιμοποιείται καθημερινός.

Ξανθογιώργου, Σ. (2002). Με λένε Μαρία και είμαι αλκοολική σε ανάρρωση. Αθήνα: Άγκυρα

Θεοδόση Ελένη

Μαρτυρίες άνευ πάθους μιας δεκαετίας 1940-1949

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το βιβλίο γράφτηκε από έναν ήρωα του πολέμου, που επιθυμώντας να βάλει μια χρονολογική σειρά σε γεγονότα που βίωσε, αποφάσισε να καταγράψει ντοκουμέντα, πρόσωπα , καταστάσεις, χωρίς να όμως να έχει το ρόλο του χρονικού ή της αυτοβιογραφίας.
Αποτελείται από 8 μέρη. Αναλυτικά, περιλαμβάνονται τα εξής:
1)ΠΡΟΛΟΓΟΣ
2)ΠΟΛΕΜΟΣ 1940-1941
3)ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ
4)ΚΑΤΟΧΗ
5)ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
6)ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
7)ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟΣ
8)ΕΠΙΛΟΓΟΣ.
Γενικά, όπως αναφέρει το έργο αφιερώνεται στους ηρωϊκούς νεκρούς και στους αδικοχαμένους, σε όποια πλευρά κι αν βρέθηκαν.

Το βιβλίο, χωρίς να έχει ιδιαίτερα πλούσιο λεξιλόγιο, μπορεί και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη γιατί οι περιγραφές του είναι ολοζώντανες, παραστατικές και καταφέρνουν να σε μεταφέρουν στον χώρο .Δίνει πλήρη αναφορά σχετικά με την Εθνική αντίσταση, με την κατοχή τον συμμοριτοπόλεμο αλλά φυσικά και τον αγώνα του 1940-1941. Προσπαθεί να είναι αντικειμενικός- όσο μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που κόντεψε να χάσε ι τη ζωή του άπειρες φορές από τα εχθρικά πυρά-. Προβάλλει τα σφάλματα των Ελλήνων αλλά και τη σκληρότητα των αντιπάλων. Η ζωντάνια με την οποία περιγράφει τις καταδιώξεις ,τις πορείες προς τα μέτωπα, τις αντιδράσεις των συγγενών όπως και τις καιρικές συνθήκες είναι μοναδική ,χωρίς να χρησιμοποιούνται επιτηδευμένος λόγος η υπερβολικές εκφράσεις. Μέσα από την απλότητα, γίνεται αντιληπτό ότι ο αγώνας για την απελευθέρωση ήταν η κύρια αποστολή ,από τον οποίο δεν θα απείχε κανείς μέχρι τελικής πτώσεως.
Εκφράζεται αρνητικά για ΕΑΜ και ΕΛΑΣ όπως και για τον κομμουνισμό .Βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν κάνει προπαγάνδα. Απλά εκθέτει τα γεγονότα και αφήνει το περιθώριο στον καθένα να κρίνει και να εξάγει ο ίδιος τα συμπεράσματα του.
Η μικρή του έκταση θα μπορούσε και να επαινεθεί αλλά και να κατηγορηθεί. Να επαινεθεί, γιατί δεν είναι κουραστικό το περιεχόμενο του με επαναλήψεις και άσκοπα σχόλια .Αλλά και να κατηγορηθεί για ελλειπή αναφορά και υποκειμενισμό.
Αλλά, όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, σκοπός είναι να μη σβηστεί η ιστορία αλλά και να καταλάβουν οι νεώτεροι ότι η ελευθερία που απολαμβάνουν τώρα, δεν ήρθε ως μάνα εξ ουρανού. Αλλά κατακτήθηκε με αγώνες , θυσίες, αίμα θάνατο.

Εφ’ όσον, ισχύουν τα λεγόμενα μας περί πατριωτισμού και διάθεσης αυτοθυσίας και υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζουμε ότι το παρόν και μέλλον μας στηρίζονται καθαρά και μόνο στο παρελθόν μας, θα θεωρούσα ότι θα έπρεπε η τουλάχιστον να προτεινόταν το συγκεκριμένο βιβλίο να ενταχθεί σε κάθε είδους βιβλιοθήκη-σχολική/ ακαδημαΙκή/ δημοτική/ γιατί είναι σε θέση να δώσει πληροφορίες που θα είναι κατανοητές από κάθε ηλικίας κοινό ,να μεταδώσει βιώματα και εμπειρίες, που πιθανότατα ένα καθαρά ιστορικό βιβλίο θα απέφευγε να αναφέρει , καθώς και να αφυπνίσει τον πατριωτισμό των νέων, οι οποίοι ομολογουμένως αγαπούν την πατρίδα θεωρητικά αλλά στην πράξη επιδιώκουν πάντα την εύκολη λύση.
Τα συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι πηγή γνώσεων, όπως τις θεωρούμε εμείς τις γνώσεις, αλλά είναι έργο ζωής. Δεν είναι έργο κατευθυνόμενο αλλά αυθόρμητο που δε στοχεύει να προκαλέσει το θαυμασμό του αναγνώστη αλλά τη συγκίνηση και την περηφάνια για την ελληνική καταγωγή. Κατά τη γνώμη μου ,ακόμα και ξένοι να διάβαζαν το συγκεκριμένο έργο θα ήταν σε θέση να νιώσουν τα τρία βασικά μηνύματα που θέλει να μεταφέρει ο συγγραφέας:
Α) ότι στον πόλεμο όλοι είναι χαμένοι-νικητές και ηττημένοι- γιατί οι απώλειες –ανθρώπινες και υλικές – δε λείπουν από κανένα .Άρα, επικρατεί αντιπολεμικός χαρακτήρας.

Β)ότι αυτό που έκανε τους Έλληνες να κερδίσουν και να αποκρούσουν τον εχθρό δεν ήταν η τέλεια οργάνωση ή ο πλήρης εξοπλισμός αλλά η πίστη στο Θεό , η αγάπη για την πατρίδα και η ανάγκη να ξαναναπνεύσουν τον αέρα της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.


Γ)ότι οι πόλεμοι ξεκινούν πάντα από τα μεγάλα συμφέροντα των λίγων εις βάρος των πολλών, όπου αυτοί οι λίγοι καταφέρνουν και γεννούν το μίσος στο λαό τους γα τους αντιπάλους


ΣΙΓΑΛΟΣ, Δ Δ. (1920-1900z). ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΝΕΥ ΠΑΘΟΥΣ ΜΙΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ 1940-1949 ΑΘΗΝΑ:ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΗ-ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ,.1982




ΚΟΙΜΤΖΟΓΛΟΥ ΕΛΠΙΔΑ

"Πώς θα ενισχύσετε την αυτοπεποίτηση του παιδιού σας"

PRICE, H. A., & PARRY, A. H. (1968). Πως θα ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας. 101 τρόποι για ν’ αναθρέψετε ένα παιδί ευτυχισμένο που να έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και την αξία του. Αθήνα: Δωρικός.

Είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται κυρίως στους γονείς γιατί αυτοί είναι που θα δώσουν πρώτοι τα κατάλληλα ερεθίσματα στα παιδιά τους, ώστε να μεγαλώσουν σωστά και να πιστεύουν στον εαυτό τους.
Οι γονείς θα πρέπει να δείχνουν την αγάπη τους και την στοργή τους καθημερινά και να συμμερίζονται με τις ανάγκες των παιδιών τους. Επίσης καλό θα είναι να ακούτε παθητικά τα όσα έχουν να σας πουν, βοηθώντας τα να καταλάβουν ότι νοιάζεστε γι’ αυτά και να δέχεστε έμπρακτα τις προθέσεις τους. Ακόμη χρήσιμο θα είναι να περνάτε πολλές ώρες μαζί τους κάνοντας διάφορα πράγματα που να ευχαριστούν και τους δυο σας.
Απαραίτητο θα είναι τα παιδιά να μάθουν από μικρά τις βασικές αρχές και αξίες, ώστε να συμπεριφέρονται σωστά και δίκαια για να μπορέσουν αργότερα να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία για να μπορούν να ανταπεξέλθονται στα οποιαδήποτε προβλήματα.
Βρίσκοντας και υπογραμμίζοντας τις ικανότητες και τα χαρίσματα του παιδιού σας καλό θα είναι να επιμείνετε σε αυτά και να δείξετε ποσό καλά μπορεί να τα καταφέρει σε ορισμένα πράγματα άλλα και να το παροτρύνετε να κάνει και καινούρια.
Το παιδί σας έχει ανάγκη από ένα καλό πρότυπο. Συγκεκριμένα κάποιο άτομο που να ανήκει στο ίδιο φύλο για να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Ο λόγος που με ώθησε να διαβάσω και να μελετήσω το βιβλίο είναι ότι ως θέμα και αντικείμενο γνώσης με ενδιαφέρει και μου αρέσει. Ακόμη ένας λόγος που το διάλεξα είναι η επιρροή από το οικείο περιβάλλον μου, από το όποιο μερικά άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά για την καθημερινή φροντίδα και απασχόληση των παιδιών. Το συγκεκριμένο βιβλίο το διάλεξα από τη βιβλιοθήκη της σχολής μου βλέποντας το τυχαία.
Το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσαμε να το εντάξουμε σε όλες τις βιβλιοθήκες αλλά κυρίως στη Δημοτική γιατί ο οποιοσδήποτε χρήστης θα απευθυνθεί πρώτα στην δημοτική για το πιο γρήγορο και εύκολο εντοπισμό του βιβλίου. Η τιμή του βιβλίου είναι: 10,00 €.

ΓΟΓΑΝΗ ΣΟΦΙΑ